OP DE SCHOOT BIJ TANTE JOLANDA (19)
Tante Jolanda geeft haar ongezouten mening over al wat op haar lever ligt of waar haar transvrouwhartje van over loopt.

DE VERBOUWING VAN EEN HEILIG HUISJE

Tussen het feestgedruis van kerstmis en nieuwjaar door, veroorloof ik mij met recht en rede om een wat zwaarder onderwerp aan te snijden. Jullie zijn waarschijnlijk net begonnen met het verteren van de rijkelijke kerstmaaltijd, maar dit kan er nog wel bij.

De Belgische sociale zekerheid wordt voortdurend geprezen als één der besten van de wereld en de vakbonden gebruiken of misbruiken het, al naargelang van je eigen interpretatie, als een heilig huisje dat kost wat kost moet verdedigd worden. Maar is dit huisje wel zo heilig en is het niet toe aan een dringende verbouwing?

Ik druk je even met de neus op de onbetamelijke harde feiten: Het leefloon bedraagt momenteel €814, terwijl de Europese armoedegrens bepaald is op €1074. Maar liefst 260€ onder de normen! Dit zijn cijfers voor een alleenstaande. Het kan niemand verwonderen dat de armoede in ons Bourgondische landje toeneemt als je hierbij rekening houdt met de volgende parameters: stijgende werkloosheidscijfers, op stapel staande besparingen die noodzakelijk zijn maar onrechtvaardig op de verkeerde schouders vallen en tenslotte het toenemende aantal alleenstaanden. Het lijstje is bij deze lang niet compleet, maar dat zou ons te ver leiden.

Deze tante wordt bijzonder boos en vertoont verschijnselen van incontinentie bij het horen van uitspraken als: “alleen door hard werken geraak je uit de armoede”. Het leger werklozen zou in één klap gereduceerd kunnen worden tot een onbeduidend aantal zonderlingen als al zij die staan te trappelen voor een job, aan het werk zouden kunnen gaan!

Mijn hormonenhuishouding raakte eveneens totaal overhoop bij het zien van het gedrag van sommige vakbondsmilitanten die werkwilligen de toegang tot hun werkplaats ontzegden. Stakingsrecht ok, maar de vrijheid van de één houdt op waar die van de ander begint!

Bij een verbouwing is constante samenwerking tussen architect en bouwheer van het grootste belang. De regering als architect en vakbonden, sociale organisaties en de door ons verkozen politici als bouwheer, moeten onverwijld en los van politieke spelletjes en eigenbelang, dringend de koppen bijeensteken en een plan uittekenen dat voldoet aan de eisen van een nieuwe tijd en de behoeften van de zwaksten. Hou nu eens eindelijk op met dat zinloze en belachelijke dovemansgesprek!  

Pssst! Schuif wat dichterbij op mijn schoot, maar pas wel op voor mijn edele delen…

Ik heb heel wat ervaring opgedaan bij verbouwingen die zijn uitgevoerd in de tijd dat ik nog niet onder de armoedegrens was gezakt. De herinnering aan ettelijke uren overleg, gediscussieer en jawel ook geruzie, komt mij nog levendig voor de ogen, maar de tevredenheid over het resultaat was nadien des te groter.

Nu, als alleenstaande transvrouw die beroepsmatig kansen ontzegd wordt omwille van leeftijd en geaardheid, wil ik er de aandacht op vestigen hoe belangrijk het is om de mensen in de rand van de samenleving terug hoop te geven. Het aanhoudende pessimisme duwt ons alleen maar in de verkeerde richting. De mate van beschaving van een samenleving spiegelt zich aan de mate waarin de meest behoeftigen mee op de kar genomen worden

Tante Jolanda

12/27/14 — 5:43am