OP DE SCHOOT BIJ TANTE JOLANDA (20)
Tante Jolanda geeft haar ongezouten mening over al wat op haar lever ligt of waar haar transvrouwhartje van over loopt.
EEN TEKEN VAN LEVEN
Ook al zijn de dagen van het jaar zo goed als opgesoupeerd, dit wordt de koudste van 2014. Ik had reeds een wat onbehaaglijk gevoel bij het vervagen van de 4 seizoenen, schitterend op muziek gezet door ene meneer Vivaldi. Laat ons dus op zijn minst opgetogen zijn dat de natuur alsnog een teken van leven geeft.
En toch slaat algemene paniek toe naar aanleiding van de eerste sneeuwvlokjes. Berichten over verkeersellende, toe gesneeuwde tramwissels en slipgevaar, ook voor voetgangers, sporen ons aan om niet buiten te komen als het niet echt nodig is. Bovendien zorgt een gure noordenwind voor een gevoelstemperatuur die ver ligt onder wat de thermometer aangeeft.
Je zou in feite net wel moeten buitenkomen en de “vriezeman” eens lekker in je kaken laten bijten waardoor een gezond rozig kleurtje achterblijft. En hoe heerlijk is het gevoel om nadien te genieten van een warme choco met of zonder een flinke scheut rum?
Deze schijnbaar banale dingen geven het gevoel dat je leeft!
Pssst! Schuif wat dichterbij op mijn schoot, maar pas wel op voor mijn edele delen…
Ik heb net een ochtendwandelingetje achter de rug en uiteraard zonder hoge hakjes maar met lekker warme boots en een dikke panty. Een lange broek draagt deze tante nooit, dat doet me te veel denken aan een periode die ik liefst wil vergeten.
Mens, wat was dat heerlijk! Met half verstijfde tepeltjes en tintelende vingertippen, verlekker ik mij reeds op de koffie die aan het doorlopen is. Voor de rum is het nog wat te vroeg of… zou ik wel een scheutje wagen?
Tante Jolanda
Tante Jolanda geeft haar ongezouten mening over al wat op haar lever ligt of waar haar transvrouwhartje van over loopt.
EEN TEKEN VAN LEVEN
Ook al zijn de dagen van het jaar zo goed als opgesoupeerd, dit wordt de koudste van 2014. Ik had reeds een wat onbehaaglijk gevoel bij het vervagen van de 4 seizoenen, schitterend op muziek gezet door ene meneer Vivaldi. Laat ons dus op zijn minst opgetogen zijn dat de natuur alsnog een teken van leven geeft.
En toch slaat algemene paniek toe naar aanleiding van de eerste sneeuwvlokjes. Berichten over verkeersellende, toe gesneeuwde tramwissels en slipgevaar, ook voor voetgangers, sporen ons aan om niet buiten te komen als het niet echt nodig is. Bovendien zorgt een gure noordenwind voor een gevoelstemperatuur die ver ligt onder wat de thermometer aangeeft.
Je zou in feite net wel moeten buitenkomen en de “vriezeman” eens lekker in je kaken laten bijten waardoor een gezond rozig kleurtje achterblijft. En hoe heerlijk is het gevoel om nadien te genieten van een warme choco met of zonder een flinke scheut rum?
Deze schijnbaar banale dingen geven het gevoel dat je leeft!
Pssst! Schuif wat dichterbij op mijn schoot, maar pas wel op voor mijn edele delen…
Ik heb net een ochtendwandelingetje achter de rug en uiteraard zonder hoge hakjes maar met lekker warme boots en een dikke panty. Een lange broek draagt deze tante nooit, dat doet me te veel denken aan een periode die ik liefst wil vergeten.
Mens, wat was dat heerlijk! Met half verstijfde tepeltjes en tintelende vingertippen, verlekker ik mij reeds op de koffie die aan het doorlopen is. Voor de rum is het nog wat te vroeg of… zou ik wel een scheutje wagen?
Tante Jolanda
Geen opmerkingen:
Een reactie posten