zaterdag 3 oktober 2015


OP DE SCHOOT BIJ TANTE JOLANDA (27)
Tante Jolanda geeft haar ongezouten mening over al wat op haar lever ligt of waar haar transvrouwhartje van over loopt.

(gesponsord door Jameson, William Lawson, Chivas Regal, Glenfiddich, Douwe Egberts en Vaseline)

GEEF MIJ MAAR EEN ROZE BRIL!

De aandacht in de pers en de sociale media voor het zelfmoordverhaal van Het Amerikaanse tiener-transmeisje Leelah, is een goeie zaak. Maar anderzijds baart het mij als bekommerende tante ook een beetje zorgen.

Dat wij dag in dag uit worstelen met de gevolgen van een penis die daar hangt waar we niet om gevraagd hebben, is geen nieuws. Elke dag hebben we het daar wel eens over in de één of andere context. Maar het veelvoud van depressieve berichtjes kan sommigen die het moeilijk hebben, in een neerwaartse spiraal doen terechtkomen. Het is een feit dat wanneer bv een familiedrama in het nieuws komt, er zich dikwijls in de dagen daarop een gelijkaardige gebeurtenis afspeelt.

Dus komt het er op neer om voor voldoende tegengewicht te zorgen door onze trans- zusjes en broertjes ook een stuk hoop en sterkte te bezorgen. Dat is helemaal niet zo moeilijk. Om te beginnen zijn we met velen en zijn er her en daar verenigingen, gespreksgroepen en clubhuizen waar je terecht kan met problemen maar ook om samen plezier te maken of om een geëngageerde actie mee op te zetten. Die initiatieven moeten we als informatieverstrekkers blijven in de verf steken, want tussen vier muren blijven zitten is de snelste manier om tot zwarte gedachten te komen. 

Door uit je schelp te kruipen, kun je jezelf ook een gevoel van fierheid aankweken dat altijd aanstekelijk werkt t.o.v. anderen. En tenslotte is in deze context humor en jezelf met je problemen kunnen relativeren, van levensbelang. Hoelang is het geleden dat je nog eens goed gelachen hebt en dan bedoel ik ook om jezelf? Als je dat regelmatig doet in het bijzijn van anderen, dan voorkom je alvast dat zij je belachelijk gaan maken. 

Pssst! Schuif wat dichterbij op mijn schoot, maar pas wel op voor mijn edele delen…
Deze tante heeft zich meer dan eens down gevoeld en niet alleen omwille van een ladder in haar nylons of omdat sommige hardnekkige baardstoppels maar niet wilden verdwijnen. In het begin was het alleen zijn en vooral het besef om naar alle waarschijnlijkheid alleen oud te worden, een zware dobber. Dat onbehaaglijke gevoel is nagenoeg volledig verdwenen door naar buiten te komen, mij te engageren en door fier te zijn op de “madame” die ik nu ben. 
Kies voor de roze bril en gooi die zwarte maar weg!

Tante Jolanda

Geen opmerkingen:

Een reactie posten