OP DE SCHOOT BIJ TANTE JOLANDA (30)
Tante Jolanda geeft haar ongezouten mening over al wat op haar lever ligt of waar haar transvrouwhartje van over loopt.
(gesponsord door Jameson, William Lawson, Chivas Regal, Glenfiddich, Douwe Egberts en Vaseline)
HET EINDE VAN DE “PLASTRON” BIJ “DE LIJN”
De tram- en buschauffeurs van De Lijn trekken aan de alarmbel en ditmaal gaat het niet over looneisen. Ze hebben een probleem met hun das die deel uitmaakt van het uniform. Nu de nieuwe outfit in de maak zou zijn wordt er op aangedrongen om geen das meer te moeten dragen. Het zou gevaarlijk zijn omdat er aan getrokken kan worden.
Bij mij is nog nooit de behoefte opgekomen om ergens aan te trekken als ik de bus of de tram op stap, maar ik vind het alweer spijtig dat een paar heethoofden verantwoordelijk zijn voor het verdwijnen van een kleding-accessoir dat een uniform een beetje aantrekkelijk kan maken. Ook een mooi sjaaltje voor de vrouwelijke- of zelfs gay bestuurders, zal in de toekomst niet meer kunnen omdat grijpgrage passagiers ook dit in het vizier kunnen krijgen.
Ik vraag mij wel af wat er in de toekomst gaat gebeuren met het fluitje van de treinconducteurs. Dat hangt toch meestal aan een koordje of een lintje! Of gebruiken ze dat niet meer? Het is ook al zolang geleden dat deze tante met de “Tsjoeke-trein” gereden heeft.
Pssst! Schuif wat dichterbij op mijn schoot, maar pas wel op voor mijn edele delen… en zeker niet aan trekken hoor!
“Ne Plastron” in mooi Vlaams: Oh My God, wat heb ik daar onaangename herinneringen aan! Het is zeker 25 jaar geleden dat dit stukje stof onderdeel was van de kleding waaronder Jolanda zolang verstopt is gebleven. Het oogde natuurlijk wel ok bij mijn werkkostuums die ondertussen al lang tot stof en as zijn vergaan, maar het paste totaal niet bij mijn getergd vrouwelijk zieltje.
En toch moet ik toegeven dat een chique man in Armani of Boss met bijhorende das deze tante in bekoring kan leiden. Ik kan er dan ook best begrip voor opbrengen wanneer je daar eens aan wil trekken…
Tante Jolanda
Tante Jolanda geeft haar ongezouten mening over al wat op haar lever ligt of waar haar transvrouwhartje van over loopt.
(gesponsord door Jameson, William Lawson, Chivas Regal, Glenfiddich, Douwe Egberts en Vaseline)
HET EINDE VAN DE “PLASTRON” BIJ “DE LIJN”
De tram- en buschauffeurs van De Lijn trekken aan de alarmbel en ditmaal gaat het niet over looneisen. Ze hebben een probleem met hun das die deel uitmaakt van het uniform. Nu de nieuwe outfit in de maak zou zijn wordt er op aangedrongen om geen das meer te moeten dragen. Het zou gevaarlijk zijn omdat er aan getrokken kan worden.
Bij mij is nog nooit de behoefte opgekomen om ergens aan te trekken als ik de bus of de tram op stap, maar ik vind het alweer spijtig dat een paar heethoofden verantwoordelijk zijn voor het verdwijnen van een kleding-accessoir dat een uniform een beetje aantrekkelijk kan maken. Ook een mooi sjaaltje voor de vrouwelijke- of zelfs gay bestuurders, zal in de toekomst niet meer kunnen omdat grijpgrage passagiers ook dit in het vizier kunnen krijgen.
Ik vraag mij wel af wat er in de toekomst gaat gebeuren met het fluitje van de treinconducteurs. Dat hangt toch meestal aan een koordje of een lintje! Of gebruiken ze dat niet meer? Het is ook al zolang geleden dat deze tante met de “Tsjoeke-trein” gereden heeft.
Pssst! Schuif wat dichterbij op mijn schoot, maar pas wel op voor mijn edele delen… en zeker niet aan trekken hoor!
“Ne Plastron” in mooi Vlaams: Oh My God, wat heb ik daar onaangename herinneringen aan! Het is zeker 25 jaar geleden dat dit stukje stof onderdeel was van de kleding waaronder Jolanda zolang verstopt is gebleven. Het oogde natuurlijk wel ok bij mijn werkkostuums die ondertussen al lang tot stof en as zijn vergaan, maar het paste totaal niet bij mijn getergd vrouwelijk zieltje.
En toch moet ik toegeven dat een chique man in Armani of Boss met bijhorende das deze tante in bekoring kan leiden. Ik kan er dan ook best begrip voor opbrengen wanneer je daar eens aan wil trekken…
Tante Jolanda

Geen opmerkingen:
Een reactie posten