OP DE SCHOOT BIJ TANTE JOLANDA (39)
Tante Jolanda geeft haar ongezouten mening over al wat op haar lever ligt of waar haar transvrouwhartje van over loopt.
Tante Jolanda geeft haar ongezouten mening over al wat op haar lever ligt of waar haar transvrouwhartje van over loopt.
(gesponsord door Jameson, William Lawson, Chivas Regal, Glenfiddich, Douwe Egberts en Vaselin en Chiquita)
“IK KRIJG DE WEUBES”
Vandaag zit deze tante in een dipje! Niet omdat ik midden in de penopauze zit, dat hebben de oestrogeentjes blijkbaar onder controle. Neen, ik krijg de “weubes” (Antwerps voor “het werkt op mijn zenuwen”) van hoe er gereageerd wordt op de gebeurtenissen van de afgelopen dagen. Ik word zelfs een beetje bang en niet omwille van de terroristische dreiging, maar eerder van een algemene angst die zich stilaan nestelt onder de mensen.
Wie zei ook al weer: “my biggest fear is fear itself”?. Bovendien is het net dit wat de jihad disten willen. Angst leidt in de meeste gevallen tot paniekerig gedrag en verkeerde beslissingen. Ik heb niets tegen het kordate optreden van overheid en politiediensten, dat is, integendeel, van het grootste belang.
Zoals ik het bekijk, is er momenteel een opsplitsing tussen mensen die stilzwijgend vanuit een veilig hoekje alles rustig laten bezinken, en een tweede groep die alsmaar radicaler wordt.
De eerste categorie zou je kunnen verwijten dat ze te weinig engagement aan de dag legt. Als ik niet met de was of de plas bezig ben, zijn de sociale media mijn eerste bezigheid. Ik merk daar weinig of geen tussenkomsten die waarden als verdraagzaamheid en diversiteit verdedigen. Zelfs de paus, voor wie ik veel ontzag heb, heeft verklaard dat wie zijn moeder beledigt, een klap terug kan verwachten. Natuurlijk moet je op zulke uitspraak reageren, maar nooit met geweld. Dat is enkel een teken van zwakte waardoor het gevaar voor de vicieuze cirkel dreigt. Ook al heb ik van mijn vader heel wat schoppen moeten incasseren, ik heb mijn kinderen nooit geslagen. Je mond en ook je pen, zijn veel efficiëntere wapens.
De tweede categorie is een ander paar mouwen. Telkens zakt mijn brilletje af en wrijf ik ongewild door mijn mascara, wanneer ik alweer een berichtje lees waarin alle Marokkanen terug naar de woestijn gestuurd worden of waar de Islam met alle zonden van de wereld wordt beladen. Begrijpt men dan echt niet dat men bezig is om een hele groep mensen te stigmatiseren en op die manier de voedingsbodem voor religieus extremisme alleen maar uitbreidt?
Noch de stille massa, noch de militante anderen, zijn constructief bezig. Dat er angst en tegelijkertijd haat gezaaid wordt, is een drieste vaststelling. Angst is een slechte raadgever en haat brengt ons in een straatje zonder einde. Dan wordt het pas echt gevaarlijk!
Een kordaat optreden tegen alle vormen van extremisme met preventieve acties van de politiediensten en zelfs de inzet van het leger: Absoluut akkoord, maar laat ons alsjeblieft op een beschaafde manier reageren!
Pssst! Schuif wat dichterbij op mijn schoot, maar pas wel op voor mijn edele delen…
Ik ben ook een beetje verdrietig omdat ik me al een tijdje moet onthouden van het schrijven van teksten over onderwerpen die ik graag onder handen neem. Misschien zal het beeld van knappe para uniformen in de straat het leed een beetje verzachten.
Tante Jolanda
Geen opmerkingen:
Een reactie posten