OP DE SCHOOT BIJ TANTE JOLANDA (41)
Tante Jolanda geeft haar ongezouten mening over al wat op haar lever ligt of waar haar transvrouwhartje van over loopt.
(gesponsord door Jameson, William Lawson, Chivas Regal, Glenfiddich, Douwe Egberts en Vaselin en Chiquita)
“AFSCHERMEN OF UITLEGGEN?”
Ik laat mijn appreciatie voor mannen in knappe para-uniformen even ter zijde om iets toe te voegen aan de moeilijke discussie over militairen in onze straten.
Het is volkomen te begrijpen dat er zich daarrond gemengde gevoelens manifesteren, en dat vooral bij jongere mensen.
Niet dat ik mij al zo oud voel, maar ik heb daar toch al een stukje ervaring mee. Vooral naar kinderen toe, wordt de laatste dagen de vraag gesteld of we hen moeten afschermen of dat we onze schatjes een uitleg verschuldigd zijn. Ik ben daar heel formeel in en kies zonder aarzelen voor de tweede optie.
Ik herinner mij nog levendig dat ik als 6-jarige met de ouders op vakantie ging naar Spanje en dat wij aan de grens met Baskenland werden tegengehouden door zwaar bewapende soldaten. Generaal Franco zwaaide in Spanje de plak als één der laatste Europese dictators. Als hevige flamingant had mijn vader een opvallende sticker met een Vlaamse Leeuw op de wagen. Omwille van de politieke link tussen Basken en Vlaanderen, werd onze auto iedere keer opnieuw grondig onderzocht door mannen met een mitraillette in aanslag en die waren verre van vriendelijk.
Dit is een beeld dat bij mij als jonge snotter steeds is blijven hangen. Aanvankelijk een bizarre en angstaanjagende ervaring. Maar ik kreeg ’s avonds in het hotel een heldere en vooral niet te ingewikkelde uitleg over het waarom. Meteen was het wrange gevoel van schrik voor kogels en geweld een heel stuk getemperd.
Kinderen te fel afschermen voor al het kwaad in de samenleving, is echt geen slimme zet. Ik ben geen kinderpsycholoog, maar als zij bv het beeld van para’s in onze steden kunnen plaatsen, dan berokkent het zeker geen schade, zoals ikzelf ervaren heb.
Er zijn in ons landje spijtig genoeg nog heel wat volwassenen die zelf een misplaatste angstpsychose uitstralen naar hun kinderen toe en dat is pas echt schadelijk.
Pssst! Schuif wat dichterbij op mijn schoot, maar pas wel op voor mijn edele delen…
Trouwens, ik heb altijd gedacht dat het leger de functie van “landsverdediging” moest vervullen. We vinden het allemaal wel ok wanneer onze “jongens” (en meisjes) in het buitenland de straat op gaan. Waarom dan niet in eigen land als er zich hier een ernstige dreiging voordoet?
Laat ons toch ook een beetje fier zijn op ons leger, deze tante geniet er alvast met volle teugen van.
Tante Jolanda
Tante Jolanda geeft haar ongezouten mening over al wat op haar lever ligt of waar haar transvrouwhartje van over loopt.
(gesponsord door Jameson, William Lawson, Chivas Regal, Glenfiddich, Douwe Egberts en Vaselin en Chiquita)
“AFSCHERMEN OF UITLEGGEN?”
Ik laat mijn appreciatie voor mannen in knappe para-uniformen even ter zijde om iets toe te voegen aan de moeilijke discussie over militairen in onze straten.
Het is volkomen te begrijpen dat er zich daarrond gemengde gevoelens manifesteren, en dat vooral bij jongere mensen.
Niet dat ik mij al zo oud voel, maar ik heb daar toch al een stukje ervaring mee. Vooral naar kinderen toe, wordt de laatste dagen de vraag gesteld of we hen moeten afschermen of dat we onze schatjes een uitleg verschuldigd zijn. Ik ben daar heel formeel in en kies zonder aarzelen voor de tweede optie.
Ik herinner mij nog levendig dat ik als 6-jarige met de ouders op vakantie ging naar Spanje en dat wij aan de grens met Baskenland werden tegengehouden door zwaar bewapende soldaten. Generaal Franco zwaaide in Spanje de plak als één der laatste Europese dictators. Als hevige flamingant had mijn vader een opvallende sticker met een Vlaamse Leeuw op de wagen. Omwille van de politieke link tussen Basken en Vlaanderen, werd onze auto iedere keer opnieuw grondig onderzocht door mannen met een mitraillette in aanslag en die waren verre van vriendelijk.
Dit is een beeld dat bij mij als jonge snotter steeds is blijven hangen. Aanvankelijk een bizarre en angstaanjagende ervaring. Maar ik kreeg ’s avonds in het hotel een heldere en vooral niet te ingewikkelde uitleg over het waarom. Meteen was het wrange gevoel van schrik voor kogels en geweld een heel stuk getemperd.
Kinderen te fel afschermen voor al het kwaad in de samenleving, is echt geen slimme zet. Ik ben geen kinderpsycholoog, maar als zij bv het beeld van para’s in onze steden kunnen plaatsen, dan berokkent het zeker geen schade, zoals ikzelf ervaren heb.
Er zijn in ons landje spijtig genoeg nog heel wat volwassenen die zelf een misplaatste angstpsychose uitstralen naar hun kinderen toe en dat is pas echt schadelijk.
Pssst! Schuif wat dichterbij op mijn schoot, maar pas wel op voor mijn edele delen…
Trouwens, ik heb altijd gedacht dat het leger de functie van “landsverdediging” moest vervullen. We vinden het allemaal wel ok wanneer onze “jongens” (en meisjes) in het buitenland de straat op gaan. Waarom dan niet in eigen land als er zich hier een ernstige dreiging voordoet?
Laat ons toch ook een beetje fier zijn op ons leger, deze tante geniet er alvast met volle teugen van.
Tante Jolanda
Geen opmerkingen:
Een reactie posten